الشيخ أبو الفتوح الرازي
38
روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي )
ايمن شدهاند آنان كه حيلت كردند بديها ( 1 ) كه فرو برد خداى ايشان را به زمين ؟ يا آيد به ايشان عذاب از آن جا كه ندانند ؟ يا بگيرد ايشان را در گشتن ايشان ، نيستند ايشان عاجز كننده ( 2 ) . يا بگيرد ايشان را بر نقصان ( 3 ) ، خداى شما مهربان و بخشاينده است . نمىبينند ( 4 ) آنچه آفريده است خداى از چيزى مىفگند سايههاى او از راست و از چپ سجده برنده ( 5 ) خداى را و ايشان ذليل ( 6 ) باشند ؟ و خداى را سجده كند آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است از جبنده ( 7 ) و فرشتگان و ايشان تكبّر نكنند . مىترسند از خدايشان از بالاى ايشان و مىكنند آنچه فرمايندشان . گفت خداى : مگيرى دو خداى كه اوست يك خداى ( 8 ) ، از من بترسى . و او راست آنچه در آسمانها و زمين است ( 9 ) او راست دين هميشه ، از جز خداى ( 10 ) مىترسى ؟ و آنچه هست به شما از نعمت خداى ، از خداست ( 11 ) پس چون به شما رسد رنجى با او گريزى .
--> ( 1 ) . قم ، آب : به بديها ، آط ، آج ، لب : به بدى . ( 2 ) . قم : عاجز كنندگان . ( 3 ) . قم بدرستى كه . ( 4 ) . آب ، آج ، لب : نبينيد . ( 5 ) . قم : سجده كننده ، آب : برند . ( 6 ) . قم : ذليلان . ( 7 ) . كذا ، در اساس و آط و لب ، قم ، آب ، آج : جنبنده . ( 8 ) . قم : خداى است يكى . ( 9 ) . قم : آسمانهاست و در زمين ، آط ، آب ، آج : در آسمانهاست و در زمين است . ( 10 ) . قم : پس جز از خداى . ( 11 ) . قم : نعمتى از خداى است .